Ik ben aardig, maar niet gratis
We hebben een klik? Leuk.
Maar een klik verlaagt de prijs niet — soms verhoogt die ’m juist.
Er is een moment dat steeds terugkomt in mijn werk. Een moment dat zo voorspelbaar is. Het moment waarop een klant denkt dat een klik betekent: korting. Of erger nog gratis! Alsof warmte een ruilmiddel is. Alsof sympathie een coupon is. Alsof het feit dat ik aardig ben, iets afdoet van de waarde van mijn werk.
Dan hoor ik dingen als:
“We kunnen het zo goed vinden.”
“Blijf nog even, het is zo gezellig.”
“Je vindt mij toch ook leuk?”
“Zullen we eens gewoon privé afspreken?”
Elke keer voel ik dezelfde vermoeidheid opkomen. Want waarom gebeurt dit alleen hier? Niemand vraagt de kapper om een gratis knipbeurt omdat het gesprek leuk was. Niemand blijft bij de psycholoog hangen “omdat het gesprek zo vlot loopt”. Maar hier, hier vervaagt voor sommigen de grens. Alsof intimiteit iets is dat je kan afdingen. Alsof respect een korting betekend. Laat me wel duidelijk stellen. Ik ben vriendelijk, ik ben oprecht en ik ben professioneel, en dat is werk.
Je betaalt niet voor mijn lichaam. Je betaalt voor mijn aandacht, mijn tijd, mijn nabijheid en mijn professionaliteit.
Dus als je denkt:
“Ze mag me, dus misschien krijg ik iets extra’s.”
Weet dan dat de prijs net kan stijgen omdat het me meer moeite kost want dan wordt het emotioneel.
Respect betekent grenzen erkennen. Echte waardering toont zich niet in wat je gratis probeert te krijgen maar in wat je bereid bent eerlijk te betalen. Respect kent geen korting. Echte waardering rekent niet in gunsten. En wie mij ziet als mens, weet dat mijn grenzen geen onderhandeling zijn. Vriendschap is vrijwillig, wederkerig en onbetaald. Mijn werk is professioneel, afgebakend en betaald. Verwar die twee niet.
Dus als je ooit op het punt staat te zeggen:
“Maar we hebben zo’n klik…”
adem in,
denk na,
en stel jezelf deze vraag:
Wil je echt een verbinding of gewoon iets gratis dat je eigenlijk hoort te betalen?
Xx Laura ❤️